Parma: Një Histori Futbolli me Shenja Ngjallëse
Më 12 maj 1999, në stadiumin e Luschnikit në Moskë, Parma bëri historinë e saj duke mundur Marseille me rezultatin e pastër 3:0 në finalen e UEFA-Pokalit. Ky takim, përpara 61,000 tifozëve, ishte një shfaqje dominante nga ana e ekipit italian, që e ilustronte në mënyrë të qartë forcën dhe superioritetin e tyre në fushë. Parma, e cila deri atëherë ishte njohur si një klub provincial, kishte arritur të kthehej në një nga “shtatë motrat” e Serie A.
Me bluzat e saj karakteristike me ndihmën e ngjyrave të verdha dhe blu, dhe me një skuadër plot talente, Parma kishte fituar njohje ndërkombëtare. Ky sukses ishte një reflektim i ndihmës që ajo merrte nga pronari i saj, Parmalat, një prodhues qumështi që u bë një markë globale. Falë përkushtimit të themeluesit të kompanisë, Calisto Tanzi, Parma kishte shkuar nga kategoria e dytë deri në majat e futbollit evropian brenda një dekade.
Kur Tanzi mori drejtimin e ekipit të tij të qytetit në vitin 1990, ai kishte dy objektiva të qarta: ta vendoste Parma-n në elitën e futbollit dhe të forconte emrin e tij si një businessman të shkëlqyer. Në Moskë, dukeshin se të dyja këto qëllime ishin arritur, por tifozët entuziastë të Parmës kishin gjithashtu arsye të besonin se më e mira kishte ende për të ardhur.
Në mbrojtjen e skuadrës ishin tregtarët e famshëm si Gigi Buffon, Fabio Cannavaro dhe Lilian Thuram, ndërsa Juan Sebastian Veron merrte drejtimin në mesfushë. Dyndja e mbrojtësve të kundërshtarëve besohej se ishte përgjegjësia e Hernan Crespo dhe Enrico Chiesa, të cilët ishin të papërmbajtshëm në sulm. Me Alberto Malesani si trajner, Parma kishte një prej strategëve më novatorë, i cili promovonte një stil loje të bukur. Goli i tretë dhe i fundit në Luschnik ishte një shembull i shkëlqyer i këtij stili: Crespo e la të kalonte një pasim nga Veron, dhe Chiesa drejtoi topin me forcë për të shënuar në këndin e sipërm të portës.
“Ka qenë një gol fantastik, një prej atyre që do ta shihje gjithmonë me kënaqësi,” shprehej Malesani në një intervistë për Gazzetta di Parma vitin e kaluar. “Jam krenar për të, sepse ishte thelbi i futbollit. E quaj të tillë pasi në këtë finale u bashkuan të gjitha elementet që një ekip duhet të ketë për të ecur përpara në një kompeticion ndërkombëtar.”
Megjithatë, pas gjithë këtij suksesi, historia e Parmës mori një drejtim të papritur. Në vitet e ardhshme, klubi përjetoi një rënie dramatike, duke shpallur falimentimin dy herë gjatë 16 viteve pas asaj finale të paharrueshme në Moskë. Tashmë, ne po rikujtojmë ngjitjen, rënien dhe përpjekjet për të rilindur të këtij klubi legjendar. Parma vazhdon të mbetet një simbol i pasionit dhe përkushtimit në botën e futbollit.
