Newcastle vs Liverpool: Një lojë plot kujtime të malluara – Sport
WMajin e kaluar, gjatë betejës së tij me kancerin, i sapo ndjeri Kevin Keegan shprehu dëshirën e tij për t’u kthyer në St. James‘ Park për herë të fundit për t’u thënë lamtumirë fansave. Newcastle United për të thënë lamtumirë. Një mosmarrëveshje e hidhur me drejtuesit e klubit në atë kohë e pengoi atë të bënte një lamtumirë me stil në fund të mandatit të tij të dytë si trajner në shtator 2008, kur ai u vu nën presion për të dhënë dorëheqjen e hershme. Nuk pati asnjë takim tjetër personal. Megjithatë, të dielën në mbrëmje – si pjesë e ndeshjes së parë në shtëpi të Newcastle në Premier League që nga vdekja e Keegan – idhulli anglez i futbollit u trajtua me një koreografi të jashtëzakonshme që përfshiu të gjithë stadiumin. U justifikua edhe nga kundërshtari: nga të gjithë njerëzit, ai ishte mysafir Liverpool FC. Keegan la gjurmën më të madhe në të dy klubet.
Kampet e tifozëve të dy klubeve të pasionuara rikrijuan fanellën e Keegan-it në një bashkëprodhim – me „7“-in e tij legjendar në shpinë. Mbështetësit e Newcastle e mbanin numrin me shenja të kuqe, në lidhje me fanellën e shtëpisë nga sezoni 1982/83 në të cilin Keegan iu bashkua klubit. Mbi këtë, lojtarët e Liverpool formuan emrin e tij në bllokun e mysafirëve. Gjithashtu u ngrit edhe një poster i lartë „King Kev“ në formën e stemës së klubit të Newcastle. Mbi të ishin paraqitur pesë motive të ish-lojtarit dhe trajnerit. Thënia e tij më e famshme, e cila karakterizon edhe sot ekzistencën e çdo tifozerie, nuk mund të lihej jashtë: „Unë dua që njerëzit të ëndërrojnë për klubin e tyre të futbollit. (…) Disa janë pikërisht e kundërta dhe thonë: „Nuk mund ta bëjmë këtë“. Por kur i pyet pse, ata nuk mund të japin një arsye. Unë them: „Pse jo?“
Rrjedha e lojës më pas u kthye edhe në një homazh për Keegan. Rezultati emocionues 2:2 përmbante të gjitha karakteristikat që e karakterizonin dikur në fushë: përpjekje të palodhshme, shpejtësi të madhe dhe një nivel të lartë theksesh lozonjare. Newcastle kaloi dy herë në epërsi në debutimin e trajnerit gjerman Matthias Jaissle me dy gola kundërsulme: Anthony Elanga shënoi në minutën e pestë, pastaj Joe Willock (57), pasi Cody Gakpo i Liverpool kishte barazuar me një gjuajtje nga distanca vetëm 176 sekonda më parë. Liverpool FC dominoi lojën nën drejtimin e trajnerit të tyre të ri Andoni Iraola dhe në fund pati më shumë se dy herë më shumë gjuajtje në portë sesa Newcastle – 25 me 12. Por skuadra vendase u mbrojt me vetëmohim – përpara se mbrojtësi i majtë i pafrikshëm Lewis Hall të faullonte në mënyrë të pamatur sulmuesin zëvendësues Víctor Muñoz në zonën e rreptësisë. Dominik Szoboszlai goditi penalltinë në Kreuzeck (90 + 9).
Megjithatë, kujtimi i Keegan, i cili u transferua në Hamburger SV për tre vjet në atë kohë në 1977 në kulmin e ditëve të tij të lojës dhe u konsiderua si njeriu i parë i famshëm i huaj në historinë e Bundesligës, zgjoi gjithashtu kujtime të malluara nga një këndvështrim gjerman të dielën. Në kohën e tij, klubet nga Gjermania ishin ende numër një në Evropë. Në sezonin 1979/80, të gjithë gjysmëfinalistët në kompeticionin e njohur atëherë si Kupa Uefa erdhën nga Bundesliga. Përveç kësaj, HSV arriti në finalen e Kupës Evropiane me Keegan, e cila u humb në Nottingham. Ka pak nga kjo për t’u parë për momentin – dhe madje edhe lojtarët më të mirë gjermanë nuk mund të ndriçojnë pamjen ndërkombëtare.
Dy legjionarët e Premierligës Florian Wirtz, 23 vjeç, ishin pothuajse përfaqësues të kësaj Nick Woltemade24 vjeç, të cilët krahasuar me kërkesat e tyre, përjetuan një fiasko të vërtetë në takimin e tyre të drejtpërdrejtë. Në minutën e 63-të, Wirtz, i cili u transferua te Liverpool FC për 125 milionë euro një vit më parë dhe mori “7-tën” e Keegan-it, u zëvendësua pas një paraqitjeje thuajse joefektive – edhe pse skuadra e tij ishte prapa në atë kohë dhe i duhej urgjentisht një gol. Pas ndeshjes, eksperti i Sky, Gary Neville e kritikoi Wirtz-in si „ndër zhgënjimet më të mëdha“ së bashku me kolegun e tij sulmues Alexander Isak. Pas sezonit debutues të kthjellët në lumin Mersey, anglezët futbolliPubliku pret një përmirësim të dukshëm në performancën e lojtarit në fillim – ndër të tjera për shkak të fazës së tij relativisht të gjatë përgatitore si rezultat i daljes së hershme të DFB nga Kupa e Botës.
Wirtz zhgënjen sërish te Liverpool – dhe ka kritika të ashpra
Situata është e ngjashme me Woltemade, i cili kushtoi 75 milionë euro dhe nuk u përdor fare për Newcastle. Ai u ul në stol për plot 90 minuta; Ai ishte i dukshëm vetëm kur u bashkua me shokët e tij në fushë pas golit të Willock. Supozohej se lojtari sulmues mund të shkonte më mirë nën bashkatdhetarin e tij Jaissle. Para ndeshjes, trajneri vuri në dukje se Woltemade „ende nuk i kishte ezauruar“ aftësitë e tij sezonin e kaluar; do të duhet „kohë dhe rregullim“. Vetëm shoku i skuadrës së Woltemade, Malick Thiaw, 25 vjeç, ishte lojtari i tretë i DFB-së në këtë ndeshje që ofroi një paraqitje tërheqëse në mbrojtjen qendrore.
Për vite me radhë, futbolli gjerman u përfaqësua dukshëm në klubet kryesore të huaja nga lojtarët kryesorë Toni Kroos, Ilkay Gündogan, Marc-André ter Stegen, Antonio Rüdiger dhe Kai Havertz. Por për shkak të dorëheqjes së Kroos, rënies së ndikimit të Rüdiger në Real Madrid për shkak të moshës dhe lëndimeve, si dhe kalimit të Gündogan në Galatasaray dhe transferimit të Ter Stegen në Ajax, Havertz është aktualisht i vetmi profesionist model gjerman në ligat kryesore ndërkombëtare. Ky zhvillim duket se lidhet me performancën e turpshme të DFB-së gjatë dekadës së fundit. Asnjë lojtar i vetëm kombëtar nuk mund ta rekomandonte veten për një transferim të madh jashtë vendit gjatë verës. Në fund të fundit, profesionistë të tjerë gjermanë po e bëjnë këtë Premier League Vëmendje: Kevin Schade i Brentford dhe Vitaly Janelt japin performanca të mira vazhdimisht, ashtu si Anton Stach i Leeds United. Largimi veror i Freiburgut, Merlin Röhl ishte gjithashtu në formacionin fillestar në Everton FC në fundjavë.
Për të shfrytëzuar më në fund potencialin e tyre, Wirtz, Woltemade & Co. ndoshta mund të ndihmohen nga kujtimi i Kevin Keegan. Kur anglezi u transferua në Hamburg, ai fillimisht duhej të luftonte me pritshmëritë e larta. Vetëm më vonë ai u bë i preferuari i turmës – dhe dy herë u emërua „Futbollisti i Vitit në Evropë“.
